Vrtić Medo Brundo

Vrtić kao uvod u svet odraslih

Kako projektovati vrtić na relativno maloj parceli, delimično zasenčenoj visokim stambenim blokom, smeštenoj pored prometne saobraćajnice u predgrađu Zagreba? Projekat Hrvoja Njirića i Davora Bušnje, prvonagrađen na javnom konkursu, predstavlja tipološki hibrid između prizemnog objekta i mini-tornja kao odgovor na kontekst. Objekat koncepcijski povezuje atrijume u horizontalnom bloku i terase u vertikalnom, reflektujući lokalnu suburbanu matricu u smeni otvorenog i zatvorenog, te rastom u visinu vešto izbegava zasenčeni deo parcele.

Vrtić čini serija prostora koje povezuje komunikacijska kičma, svojevrsna dečija ulica, iz koje su kroz staklo kao jedinu pregradu vidljivi različiti događaji – od dečije igre do kuvanja i šivenja. Tipološka inovacija mešanja prostora namenjenog deci sa pojedinim servisnim prostorijama postavlja neuobičajen odnos između ovih korisničkih kategorija, koji proizilazi iz pedagoške pretpostavke da kroz vizuelni kontakt deca stiču nova iskustva i znanja o svetu odraslih.

Linearno nizanje južno orijentisanih boravišnih jedinica naizmenično se prekida atrijumima, čime se stvara introvertna atmosfera neophodna za neometano odvijanje predškolske nastave, te posebna ambijentalnost i osećaj sigurnosti u prostoru. Grupisanjem oko zajedničkih otvorenih prostora svaka od tih jedinica dobija svoj zaseban delić spoljašnjosti, kojoj ima direktan pristup. Otvoreni prostor atrijuma zajednički je za po dve jedinice, zbog čega je zatravljenom površinom suptilno razdvojen na dva dela.

U vertikalnom delu objekta komunikacijsko jezgro razdvaja osnovu na dva dela – sa jedne strane je zatvoreni prostor dve boravišne jedinice za decu starijeg uzrasta, a sa druge velika otvorena terasa i to tako da se njihov položaj smenjuje po spratovima, praveći igru otvorenog i zatvorenog na fasadi. Na samom vrhu, igralište i terasa, koji metalnom ogradom zadržavaju gabarite i kubičnost objekta, čine da krov kao takav nestaje.

Efekat mekog, toplog i ugodnog prostora uprkos njegovom krutom oblikovanju postignut je tamnotirkiznom bojom i rustičnošću fasade, a kod staklenih površina zastorima koji imaju ulogu vizuelnog otvaranja i zatvaranja prostora, te njegovog zasenčenja. Smena otvorenog i zatvorenog prostora po horizontali i vertikali uz kontrast u materijalu čini da kompozicija fasade postiže ravnotežu između punog i praznog, masivnog i lakog.

Mirnoća i svedenost prostora u enterijeru, njegova transparentnost i svesna pomešanost funkcija otvaraju mogućnost za neprestano mešanje pokreta i igre, buke i nereda, šarenila i smeha. Prostor svojom svedenošću ne konkuriše a organizacijom podstiče mešanje šarenila dečijeg sveta i sveta odraslih, u kome mogu učiti jedni od drugih.

Priredio: Nebojša Antešević
Faktografija
ObjekatVrtić Medo Brundo
MestoZagreb (Hrvatska)
ProgramVrtić
Površina2.300 m2
Investicija900 €/m2
Godina2008.
AutoriHrvoje Njirić, Davor Bušnja (Njirić+ arhitekti)
FotografijeDomagoj Blažević


Nizanje događaja na komunikaciji

Nizanje događaja na komunikaciji

011 domagoj blazevic
Uvid u svet odraslih

Uvid u svet odraslih




Uključi se u diskusiju
Dosadašnji komentari (2)

Ili se uloguj:


*Komentari se pregledaju pre objavljivanja


  • Sasa
    18.12.2012

    Super prostor, mentalitet i dalje u starom sistemu. Rodni stereotipi cisto primjetni, djecaci u dresovima spremni za fudbal, djevojcice tamo negdje, skrivene.

  • Dragan Marković
    21.12.2012

    “Ono što Petar kaže za Pavla, više govori o Petru nego o Pavlu.”

    Zanimljiv komentar o radnim stereotipovima i diferencijaciji radnih uloga.